Jolay 2020>Vatsimpanahy

Misy anarana maro ilazana ny Fanahy Masina ato amin’ny Soratra Masina: Iray amin’ireny ity antsoina hoe: Mpananatra ity. Ato amin’ny Filazantsara nosoratan’i Jaona irery ihany no ahitana Azy, ary Jesoa mihitsy no manonona izany anarana izany. Fanontaniana telo no hovaliana andraisana fampianarana sy hafatra:

– Inona no hevitra sy dikany ary antony nilazan’i Jesoa ny Fanahy Masina ho Mpananatra?

– Inona no asan’ny Fanahy Masina eo amin’ny asam-pamonjena?

– Inona no tombontsoa azon’ny mino amin’ny fandraisany ny Fanahy Masina?

Maro no valin’ireo fanontaniana telo ireo raha momba ny Fanahy Masina, fa ny anomezana valiny anio, dia ny ambaran’ny perikopa sy ny manodidina azy ihany.

Inona no hevitra sy dikany ary antony nilazan’i Jesoa ny Fanahy Masina ho Mpananatra?

Ny hevitra sy ny dikan’ny atao hoe: Mpananatra

Ny teny grika hoe Parakletos no nadika hoe Mpananatra ato amin’ny Baibolintsika (hita ery amin’ny naoty ambanin’ny pejy, n°4). Io teny io, dia teny roa nakambana ho iray: Para (manolotra akaiky), sy ny Kletos (olona voantso).

Olona voaantso hijoro eo akaiky ho tohana sy solovava. Izany no anomezana azy hevitra hoe Mpampianatra, Mpanampy, Mpampahery, Solovava (Avocat).

Araka izany dia manana hevitra momba ny lalàna sy fitsarana Izy ity. Izany indrindra no ilazan’i Jesoa Azy hoe “Mpananatra hafa” (Jao.14/16); satria misy an’io koa eo amin’izao tontolo izao any amin’ny lafiny fitsarana any. Ity Mpananatra ity dia hafa noho ireny, avo lenta, masina, mitoetra mandrakariva ary mandrakizay eo amin’ny mino. Tsy hoe: amin’ny fotoana ilana Azy ihany no eo Izy, na koa hoe any amin’ny raharaham-pitsarana vao ilaina; fa amin’ny androm-piainana manontolo, amin’ny zavatra rehetra sy ny toerana rehetra, ary amin’ny atao rehetra, indrindra amin’izay ijoroana ho vavolombelon’i Jesoa Kristy.

Ny antony nilazan’i Jesoa ny Fanahy Masina ho Mpananatra

Raha ny Filazantsara nosoratan’i Jaona no jerena, dia mizara roa mazava ny teny sy ny hafatra ary ny fampianarana nataon’i Jesoa.

Fampianarana natao ho an’ny be sy ny maro: Jao.2-12. Izay tandrify sy sahaza azy ireny no nambara.

Fampianarana natao ho an’ny antokon’olona miavaka dia ny mpianatra: Jao.13-17. Ny Tompo sy ny mpianatra sisa no miresaka, ary isan’izany izao perikopantsika izao.

Handeha, ka hisaraka tanteraka ara-batana amin’ny mpianatra ny Tompo, dia nampahery azy ireo, ka nilaza ny mahamety izany amin’ny drafi-pamonjena izany.

– Hanamboatra fitoerana ho an’ny mpianatra any amin’izay misy Azy any an-danitra (Jao.14/1-12)

– Mampirisika ny mpianatra hazoto miasa ny asan’ny Tompo hatrany na tsy eo intsony aza Izy; ka manolotra toro-marika amin’ny fanatanterahana izany (Jao.17/12-14)

– Fanambatambazana ny mpianatra mbola hifikitra amin’ny fitiavany an’i Jesoa sy ny fiavahany amin’ny olon’izao tontolo izao (Jao.14/15-17)

– Fampahafantarana fa tsy ho kamboty velively ireo akory na tsy ho eo aza Izy. Izao tontolo izao no tsy mahita Azy; fa ny mpianatra kosa dia mahita Azy am-panahy noho izy ireo mitandrina ny didiny (Jao.14/18-21)

– Fanamafisana, fa izay tia ny Tompo no tia ny Ray koa. Ireny no mitandrina ny teniny ka ny Mpananatra ho tonga no hampianatra azy ireo indray (Jao.14/22-26)

Inona no asan’ny Fanahy Masina eo amin’ny asam-pamonjena?

Tsy misy asa hafa ataon’ny Fanahy Masina eo amin’ny asam-pamonjena ankoatra izay efa vitan’i Jesoa Kristy. Ny andraikiny kosa, satria efa tanteraky ny Tompo izany dia ny mampianatra ny mpianatra ny teny sy ny asa ary ny fiainan’ny Tompo natrehin’ny mpianatra niaraka taminy. Fanampin’izany dia miasa ao amin’ny mino ny tenin’ireto vavolombelon’ny finoana an’i Jesoa Kristy ireto.

Mampianatra ny mpianatra ny Mpananatra

Raha ny ato amin’ny perikopantsika no jerena, nanononan’i Jesoa ny Fanahy Masina ho Mpananatra dia ireto roa ireto (na dia maro noho  izany aza izy).

Mampianatra: Tsy eo mivantana intsony ny Tompo, fa ny Fanahy Masina, Izay nirahin’ny Tompo avy amin’ny Ray no mampianatra ny mpianatra. Miasa ao anatin’ny fo sy saina ary fanahin’ny mpianatra. Izy no mametraka ny zavatra rehetra ao am-bavan’ny mpianatra izay tokony ho lazainy amin’ny fotoana samihafa. Izy no mitarika azy ireo handeha amin’ny fahamarinana sy fahamasinana, ary ny fahendrena  eo amin’izao tontolo izao.

Vavolombelon’ny Tompo mihitsy ny Fanahy Masina sady Mpananatra mahavita azy.

Hampahatsiaro ny zavatra rehetra izay nolazain’ny Tompo tamin’izy ireo

Asan’ny Fanahy Masina ao anatin’ny mpianatra ny fampatsiahivana mba tsy hisy hadino na tsy tadidy fa ho tafaverina ao anatin’ny fo sy saina ary fanahy avokoa ny fampianarana; ny asa, ny teny, ary ny fiainan’ny Tompo rehetra tety an-tany. Tsy hisy ho latsaka na dia kely aza izany, fa ho marina, sy tena izy ary mazava amin’ny mpianatra tokoa izay heviny. Hita ny fanamarihan’ny mpianatra an’izany ao amin’ny Filazantsara nosoratany: Oh: Mat sy Jao

– Jao.7/39: “… fa ny Fanahy tsy mbola nomena, satria Jesoa tsy mbola niditra tamin’ny voninahiny

– Jao.2/19-21: “fa ny tenany no tempoly nolazainy

Raha raisina amin’izao mahakasika ny fanadinan’ny mpianatra ny Fanahy Masina, dia sady manao “vision” no mampanao “révision” ireto mpianatry ny Tompo ireto. Misy ny ampianarina hino tsara, misy ny ampahatsiahivina ho lalimpaka sy hitombo ary hitohy.

Azo ambara toy izao àry ny asan’ny Fanahy Masina eo amin’ny asam-pamonjena

– Manamafy sy mahalalim-paka ary mampitombo ny finoan’ny efa mino Izy.

– Manorina finoana marina sy madio ary masina ho an’izay nisy fisalasalana na mbola miroaroa saina.

– Miteraka finoana an’i Jesoa Kristy ho Tompo sy Andriamanitra ho an’ireo izay mbola tsy nahalala mihitsy Izy, ka hahatonga ireny ho andiany ho iray amin’ireo izay efa ao am-bala, dia ny Fiangonana izany.

Ny tombontsoa azon’ny mino amin’ny fandraisana ny Fanahy Masina

Tsy tambo isaina, ary tsy ho voatonon’ny vava ny tombontsoa azon’ny mino avy amin’ny Fanahy Masina. Ny ambara kosa, dia izay lazaina ny amin’ny maha-Mpananatra Azy eto araka ny ambaran’i Jesoa. Izay efa azon’ny mpianatra rehetra, dia azon’izany rehefa mino koa any aoriana, ary mihoatra noho izany aza, satria ny vanim-potoana iainana samy hafa. Azon’ny mino ho tombontsoany avokoa ireto:

– Tsy malahelo izay nodimandry ao amin’ny Tompo izy, satria ampianarina sy ampahatsiahivin’ny Fanahy ny tenin’i Jesoa (Jao.14/1-11).

– Toy izany koa: matoky ny maha-Andriamanitra an’i Jesoa Kristy ny mino noho ny asan’ny Fanahy Masina.

– Mahavita asa lehibe ny mino, fa mahazo valim-bavaka avy amin’ny Ray sy ny Zanaka ary ny Fanahy Masina (Jao.14/15-24)

– Mandray fampianarana ny fampahatsiahivana mandrakariva sy ho mandrakizay ny asam-pamonjena vitan’ny Tompo sy ny finoana izany (Jao.14/25-26)

– Mitombo sy mihalalina ary avo lenta ny finoan’ny mino noho ny asan’ny Fanahy Masina ao aminy (Jao.14/27-31)

Oh: Finoana ny amin’ny Trinité. Raha miresaka izany dia tsy ho azon’ny olona mino an’Andriamanitra tokana. Ankehitriny kosa, noho ny Mpananatra azo sy raisin’ny mino dia  ambarany faAndriamanitra Tokana no Andriamanitra ivavahany saingy  misy “persona” telo.

Fehiny

Vavolombelon’ny Tompo ny Fanahy Masina. Amin’ny maha-Mpananatra Azy dia velona sy azo antoka ary mitombo ny finoan’ny kristiana an’Andriamanitra Telo nefa iray.

Ho an’Andriamanitra irery ihany ny voninahitra. Amena. RAHARIJAONA Solofonirina , Mpitandrina

Jona 2020>Mihavàna ao amin’ny Tompo

Perikopa: 1Sam.10 :1-10 ; Jao.20 :21-23 ; Asa.4 :27-31

“Ary rehefa nivavaka izy, dia nihovitrovitra ny trano izay niangonany, dia feno ny Fanahy Masina izy rehetra, ka nitory ny Tenin’Andriamanitra tamin’ny fahasahiana.” Asan’ny Apostoly 4 : 31.

Ny voalohany asan’ny Fanahy Masina teo amin’ny Fiangonana dia ny nanome fahaizana miteny amin’ny fiteny samihafa, naka ny endriky ny lela mitarehin’afo (Asa.2:1-4). Ny faharoa kosa dia ity eto ity (Asa.4:27-31), ny fahasahiana mitory ny Tenin’Andriamanitra. Voalaza tamin’ireo roa ireo, fa samy feno ny Fanahy Masina avokoa ireo nanao izany.

Tany amin’ny 1Mpan.19 : 11-13, nisehon’Andriamanitra tamin’ny Elia mpaminany, dia ireto no famantarana voalaza: rivotra sy horohorontany, afo, ary feo. Ny telo tamin’ireo dia niseho tao Jerosalema tamin’ny andro Pentekosta. Eto kosa – ilay fahaefatra, dia ny horohorontany-,  dia eto ihany hita eto.

Araka ny hita ato amin’ny perikopa dia nivavaka nangataka io fahasahiana ny hitory ny Tenin’Andriamanitra io no nataon’i Petera sy Jaona sy ireo namany tafangona tamin’ny toerana iray. Fa nahoana? Fa maninona raha ny handresy ny fahavalony? Lalina loatra ny hevitry ity atao hoe: fahasahiana ity: parrhsiaV avy amin’ny hoe: par-rhsia (31):

fahatokiana sy fahakingana no ambarany. Izany dia asan’ny Fanahy Masina ao amin’ny olon’Andriamanitra, mitarika azy hahomby amin’ny fanatanterahana ny asa.

Fahasahiana fahatokiana

Ny olona feno ny Fanahy Masina no manana io fahasahiana FAHATOKIANA io. Ao anatin’izany fahasahiana fahatokiana izany dia tsy misy intsony ny fisalasalana, ny fahatahorana, na miahotra. Ny fahavononana hanao zavatra ho an’ny Tompo no mibosesika ao anaty. Izany koa no hevitr’ilay horohorontany niseho: mandrava sy manongotra ary manala ireo mety ho sakana rehetra tsy ahafahana manao ny asan’Andriamanitra. Hita tamin’ny andron’i Elia izany, teo amin’ireo apostoly sy ny namany niara-niangona taminy. Olona avy nosamborina, notsaraina teo amin’ny Synedriona ireo roalahy ireo, ary norahonana tsy hitory na hampianatra intsony ny anaran’i Jesoa (Asa.4 : 8-20).

Ny fandresena, dia amin’ny fotoana isian’ny ady ihany no miseho. Ny fahasahiana mitory kosa dia asan’ny olon’Andriamanitra eo amin’ny fiainany manontolo. Azo ny  fandresena rehefa vita ny asa.

Ao anatin’ny fahatokiana ny finoana sy fanantenana fa hahavita zavatra sy fahombiazana amin’ny atao ary ny fandresena mahatretrika.

Toy izany no nilazana tamin’i Saoly mpanjakan’Israely fahiny rehefa nohosorana ho mpanjaka izy hoe: “Ary rehefa tonga aminao ireo famantarana ireo, dia ataovy izay azon’ny tananao atao, fa Andriamanitra no momba anao” (1Sam.10/7). Nomen’Andriamanitra fo vaovao izy, ka tonga taminy avokoa androtr’iny ny famantarana rehetra, noho izy nilatsahan’ny Fanahin’Andriamanitra… (1Sam.10/9-10).

Afaka mangataka izany rehetra izany amin’Andriamanitra ihany koa isika rehetra, ry havana.

* Ny ho feno ny Fanahy Masina;

* Ny hahavita zavatra ho an’ny Tompo;

* Hisy fahombiazana amin’ny atao rehetra;

* Fiandrandrana fitahiana mahatretrika;

* Fampandrosoana ny Fiangonana sy ny fiainanao manokana;

Ry Amparibe Famonjena, sahia ary matokia ny Tompo.

Fahasahiana fahakingana

Ny hoe: feno ny Fanahy Masina dia ny Fanahy Masina no mitarika sy mampandeha ny olon’Andriamanitra ary mampanao ny asa rehetra izay kasainy hotontosaina. Tonga kinga sy havanana ary kalaza amin’izay atao izy. Eto ny apostoly roa lahy (Petera sy Jaona), dia ny mitory ny Tenin’Andriamanitra, araka ny hevitr’ilay teny hoe:  parrhsiaV  midika: fahasahiana no tao aminy. Izao no hevitr’ izany teny izany: fahaizana mandaha-teny tsara, mahagaga, kanto. Ireo hevitra voalaza rehetra ireo dia ianarana sy ilofosana sady folahina tsara vao hay. Mila vola, fotoana, fahalalana vao afaka manao izany…

Eto anefa, rehefa feno ny Fanahy Masina dia mahazo izany. Maha-tsiaro ny tenin’ny Tompo hoe: “Koa raha ianareo na dia ratsy aza, mahalala hanome zava-tsoa ho an’ny zanakareo tsy mainka va ny Ray, Izay any an-danitra no hanome ny Fanahy Masina ho an’izay mangataka Aminy?” (Mat.7:11; Lio.11:13). Misy zava-tsoa ho antsika azo ampitahaina amin’ny Fanahy Masina tokoa va? Nahay nangataka ny apostoly Petera sy Jaona ary ireo namany ny amin’ity fahasahiana,  fahakingana mitory ity.

• Fahaizana mandaha-teny tsara:

mazava tsara izay lazaina, mirindra, azon’ny besinimaro ny hafatra entina: ny manam-pahalalana, ny olon-tsotra, eny na ny bado aza.

Kanto: mahaliana, mahafinaritra, manintona, miantefa any amin’ny fo sy saina ary fanahy, mambabo, mahasarika, maha-te hijery na hihaino hatrany.

• Mahagaga: mahavita zavatra tsy takatry ny saina, mandresy ny sarotra rehetra, tretrika tokoa. Miseho ny voninahitr’Andriamanitra amin’izay zava-bita.

Hita sahady tamin’ny asa nataon’izy roalahy, anton’ny nisamborana azy izany. Izy ireo dia tsy mpahay lalàna, na nampianarina “Rhétorique”. Fantatra kosa fa efa niaraka tamin’i Jesoa (Asa.4 : 13).

* Nahasitrana olona marary efapolo  taona nitondrana izany  aretina izany.

* Nampitolagaga vahoaka tamin’ny teny sy ny asa natao.

* Natahotra ny hanao ratsy azy ny synedriona sy ny mpanapaka; fa nisambotra azy ary dia nandefa azy avy eo (Asa.4 : 15-22).

Rehefa nitsangana tamin’ny maty ny Tompo, dia nanome fahefana ireo apostoly ireo Izy. Ny Fanahy Masina no tompon’antoka amin’izany hatrany an-danitra sy ny ety an-tany (Jao.20:21-23), ho fandaminana ny Fiangonana  sy ho fampandrosoana ny ambaindain’ny fanjakan’ Andriamanitra.

Ry havana malala ao amin’ny Tompo, mangataha hofenoina ny Fanahy Masina hanananao fahasahiana feno hakingana rehefa antsoin’ny Tompo amin’ny fanompoana. Ianareo tompon’andraikitra rehetra anaty rafitra indrindra no entanina amin’izany. Ianareo nanolo-tena nianatra any amin’ny SEFALA, SETELA, FITHELA, mpiomana mpitandrina, mpitandrina, diakona sy loholona,  mpampianatra sekoly alahady, misionera,… Eny na dia tsy isan’ireo voatanisa ireo aza ianao, dia mangataha mba ho fitahiana anao sy ny ataonao rehetra.  Manàna fahasahiana, hakingana amin’ny fandraisana andraikitra ato amin’ny Fiangonana. Ny asan’ny Fanahy Masina dia afaka manome anao izany ho  fampandrosoana  ny olona rehetra sy ny olona manontolo.

Ny vinan’ny FJKM, dia ny hoe: Vontosy Filazantsara ny Nosy Madagasikara.

Manantena antsika rehetra  hiara-hamita izany: – Ny manana fotoana: mandehàna.

– Ny manam-bola: manohàna.

– Ny besinimaro: mitrotroa azy ireny  am-bavaka.

Toy izany koa eo amin’ny vinantsika Fiangonana: Amparibe mahatahiry ny finoana, mifankatia, miasa amin’ny fahazotoana. Ataovy tanteraka izany ho fifaliantsika rehetra sady ho voninahitr’ Andriamanitra hatrany.

FEHINY

Tsarovy fa izay manaiky hotarihin’ny Fanahy Masina ka hankato izany ihany no olona mety ho feno ny Fanahy Masina, ka manana sy mahazo ny fahasahiana toy ny nomena ny apostoly. Tian’Andriamanitra omena ny olon’ny Fiangonana koa izany ankehitriny. Koa aza misalasala. Raiso amin’ny finoana ilay tenin’i Jesoa manao hoe: “Izay mangataka no omena.”

“Ho an’Andriamanitra irery ihany ny voninahitra”. Amena

RAHARIJAONA SolofonirinaMpitandrina

May 2020>Vatsimpanahy

Perikopa: Jer.3/11-17; Mat.11/20-24; Asa.26/19-23

Jeremia .3 : 11: “Ary hoy Jehovah tamiko: Israely mpiodina dia hita fa marina kokoa noho i Joda mpivadika”.

Hita ato amin’izao andinin-tSoratra Masina izao, fa misy voambolana toa mitovy nefa tsy sahala, dia ny: “miodina” sy ny “mivadika”. Samy fahadisoana eo anatrehan’Andriamanitra avokoa ireo, fa ny lanjany no tsy mitovy. Asehon’ny Baiboly fa ny fahotana sy ny faharatsiana ataon’ny olombelona, dia misy valiny famaizana avokoa. Ny bokin’i Jeremia dia maneho imbetsaka ny fifamatoran’ny ota sy ny vanim-potoana ary ny tany sy ny zava-manjo ny olombelona. Inona no hafatra ho antsika velonaina ankehitriny? Tandremo ny fitondran-tena fa misy akony avokoa ny zavatra atao rehetra amin’izay manodidina ny tena sy ny tontolo iainana. Ireto no  enti-manazava izany:

– Israely mpiodina

– Joda mpivadika

Israely mpiodina

Ny voambolana nampiasaina dia ny: mpiodina: מְשַׁבָה (meshabah) avy amin’ny matoanteny hoe:  שָׁבַה (shabal) = niala tamin’ny sori-dalana nombana, nandika ny lalàna nifehy, nihataka niala tamin’Andriamanitra, tsy nitoetra am-pahamarinana tamin’Andriamanitra izay nivavahany; lasa nanompo sampy…

Ny Jer.3: 6-10 no maneho izany fiodinan’ny Israely izany. Tsy nitandrina ny lalàn’Andriamanitra, sady tsy nanao fivavahana araka ny nampanaovina azy izy, fa lasa nanompo sampy. Izay no ambara fa fijangajangana eo anatrehan’Andriamanitra. Vokany, nisaoran’Andriamanitra i Israely (toy ny mpivady nifampisaotra: nisaraka), ka zary fahoriana tamin’ny tany sy ny vanimpotoana mihitsy.

Io fiodinana io no nahatonga ny antso mba hiverina. Asain’i Jehovah Andriamanitra miverina Aminy ny firenen’Israely. Marihina eto, fa iray fototeny ihany ny miodina sy ny miverina amin’ny teny hebreo: shabah. Ny fiverenena amin’izay, dia fitodihana miverina indray amin’Andriamanitra, miaiky ny helony, mifona, miverina mihaino sy manaraka indray ny sitrapon’Andriamanitra. Manaiky an’Andriamanitra ho Andriamanitra ivavahany, sy hotompoiny amin’ny andro iainana.

Ambara eto, fa marimarina kokoa i Israely noho i Joda. Israely dia nanao izay ratsy teo anatrehan’i Jehovah Andriamanitra noho ny tsy fahalalana, ka antsoina hibebaka hiala amin’ny ratsy nataony.

Hita amin’ny filazan’ny Tompo ihany koa ny toy izany; amin’ny fampitahana ny lanjan’ny ditra sy ny hadalana ary ny tsy finoana Azy. Tsy niraharaha ny asa lehibe sy famantarana maro nataon’ny Tompo i Korazina sy i Betsaida. Nolazainy fa ho moramora kokoa ny fitsarana an’i Tyro sy i Sidona noho ireo, satria tsy mba natao tany amin’ny taniny izay natao tao amin’ny Korazina sy Betsaida (Mat.11/20-22).

Joda mpivadika

Ny teny hoe: mpivadika eto dia ratsy kokoa noho ny miodina. Ny teny hebreo manambara azy dia:  מְבּיגֵדָה  (mebigedah), avy amin’ny matoanteny hoe:  בָגַד (bagad). Teny enti-milaza, fa mahalala ny faharatsiana sy ny fahavoazana mety  hanjo vokatr’izany, nefa vao mainka manao ihany. Maniratsira an’Andriamanitra izany; toy ny mihantsy Azy.

Tsy mba nandray lesona tamin’izay nanjo ny firenen’Israely niodina tamin’Andrimanitra izy, fa iny lalan-dratsy nahadiso azy iny ihany no vao mainka aza nataony indray. Nanao izay nanafintohina an’Andriamanitra mihitsy i Joda.

Voambara, fa tsy mety natahotra an’Andriamanitra i Joda eo amin’ny Jer.3/8b, na dia efa nahita ny nanjo ny Israely aza rehefa niodina tamin’i Jehovah Andriamanitra. Ratsy noho ny miodina ny mivadika, raha eo amin’ny fitsaran’Andriamanitra ireo firenena ireo no jerena.

Toy izany koa no ambaran’i Jesoa ato amin’ny Mat.11/23-24, ny amin’ny Kapernaomy raha mitaha amin’i Sodoma sy Gomora. Efa nanaovan’ny Tompo asa lehibe samihafa sy asa mahagaga maro, nefa mbola mivadika Aminy ihany (Sodoma sy Gomora: tanàna malaza ratsy, noho ny famaizana nahatsiravina nahazo azy: Gen.13/13; 19/1-29).

Efa naseho mirangaranga izany fitsaran’Andriamanitra hihatra izany ho ahy sy ho anao: mpiodina, ve sa mpivadika? Mbola misy antso amin’ny fiverenana na fibebahana ihany koa. Ny mpiodina mora miverina, fa ny mpivadika sarotra miverina!

Ry havana malala, maro ankehitriny ny endriky ny fanompoan-tsampy mandrirotra ny olona hisaraka amin’Andriamanitra, na avy any ivelany na avy eto an-toerana. Ao ny mbola tranainy, ao kosa ny efa moderina. Araka ny mpandinika, dia ireto no fahotana fototra (mampieritreritra !); mampiseho fiodinana sy fivadihana amin’Andriamanitra, miaraka amin’ireo anarana lohan’ny demonia manao azy.

* Ny mirenty sy mamiratra: “Asmodée”

* Ny hakamoana: “Belphégor”

* Ny hatendana: “Belzeboba”

* Ny fanirian-dratsy: “Leviatana”

* Ny fieboeboana: “Losifera”

* Ny fahirana: “Mamôna”

* Ny fahatezerana: “Satana”

Fehiny

Antso toy ny nataon’ny apostoly Paoly, voasoratra ao amin’ny Asa.26/19-23 izao vatsim-panahy izao. Ambara hatrany na dia hampidi-doza ny mpitory aza, sao mba mety mibebaka ihany ny mpiodina, ary miala amin’ny ratsy ataony ny mpivadika.

Miverena re amin’ny Tompo Andriamanitrao. Ajanony sy ialao

izay mety ho fanompoan-tsampy nitazona anao teo aloha. Mbola tian’Andriamanitra hody ao Aminy hatrany ianao. Izao fotoana fihibohana izao, tohizo ny fandinihan-tena; ka mandraisa fanapahan-kevitra tsara hiverina amin’Andriamanitra. Efa nitsangana marina tokoa Jesoa, raiso ho anao izany, dia ho resinao avokoa ireo karazam-pahotana fito notanisaina teo ambony ireo; sy ny devoly mampiasa azy. Raha tsy mety miverina kosa moa ianao, dia afaka amin’ny rànao ny Fiangonana tenan’i Kristy ety an-tany.

Ho an’Andriamanitra irery ihany ny voninahitra. Amena. RAHARIJAONA Solofonirina Mpitandrina